Gitara Sa Kanto

In early 2009, I was looking to play OPM pieces arranged for the classical guitar when a youtube viewer offered to send me the sheet music for Forevermore which happens to be the first piece in the OPM Vol.1 book. After having gone through the piece and being impressed with the quality of the arrangement, I decided to purchase the book along with other MJV publications available at that time. All in all, it took me four years to study and record all the pieces. Even though the renditions are not perfect, I’m quite satisfied with this milestone for two reasons: First is that it has never been done before and second, my skills as a guitarist vastly improved as I hurdled the challenges in each arrangement. Many people who have seen my videos often made the mistake of underestimating the difficulty of playing the arrangements. My calm and pokerfaced demeanor belied the fact that I was struggling to play the entire piece with minimal to no mistakes. “Smiling while playing” was...

Download Video as MP4 http://www.youtube.com/playlist?list=PL8895FAE0147DE036 About three years ago, Albert Sison sent me a copy of Maestro Jose Valdez's new book titled OPM Vol. 2. While this is not the first publication of MJV that I own, it contains very interesting and familiar pieces/songs that my generation grew up with. However, in my opinion, this is the most challenging set of arrangements to play among my collection. Today I am proud to "close the book" (pun intended) on this publication and share the fruits of my labor with other guitar enthusiasts who may want to achieve the same goal. My caveat to those who intend to watch these renditions is that they are not perfect and are certainly not the definitive performances that guitarists should emulate. If anything, these will provide students with an idea on how the arrangements sound when played. They can then form their own interpretations which hopefully exceed my own. Perhaps one day, I will re-render s...

“Kung ano ang tinanim siya rin ang aanihin.” Isang kasabihan na walang kasing-totoo. Kumbaga sa pagtugtog ng gitara, kung hindi ka nagpa-praktis, wala kang matutugtog. Lahat tayo ay busy sa kanya-kanyang buhay at kakaunti lang ang oras para sa extra-curricular activities or personal hobbies natin. Kung isang oras lang sa isang araw ang mailalaan mo sa hobby mo, paano mo malulubos ang oras na yon para umusad ang iyong kaalaman? Sa pag-aaral ng gitara, uubusin mo ba ang konti mong oras sa pagtugtog ng mga piyesa o gagamitin mo ba ito sa pag-praktis ng mga scales, arpeggios at iba pang techniques or methods? Bago mo pa man sagutin ang mga tanong na yan, ang una mo dapat na alamin ay ano ba ang mga goals mo? Kung gusto mong makarami ng piyesa ay sige at tumugtog ka ng iba-ibang areglo o piyesa. Kung gusto mong i-reinforce ang mga foundational skills mo, mas magandang i-focus ang oras sa pag-aaral ng techniques and methods. Dapat alam mo ang gusto mong maabot para mai-layout mo an...

Ang pinakamadaling paraan na ma-identify ang isang classical guitarist ay ang pagpuna sa mga kamay. Mapapansin na mahaba ang mga kuko niya sa isang kamay at maiksi ang mga kuko sa kabila. Siyempre, hindi ito laging totoo kasi ganito rin ang makikita mo sa mga ukulele players pero mas kakaunti lang sila. Sa halip na gumamit ng plastic fingerpicks, ginagamit ng classical guitarist ang kanyang natural na kuko para mag-produce ng magaganda at iba’t-ibang uri ng tunog sa gitara. Merong ding mga gitarista na ayaw gumamit ng kuko, pero sa ngayon wala pa akong personal na nakikilala na hindi gumagamit ng kuko. Q: Paano ginagamit ang kuko sa pagtipa? A: Hindi purong kuko ang ginagamit sa pagkalabit ng strings. Ito ay kumbinasyon ng tip ng daliri at ng kuko. Ang tip ng daliri ang unang lumalapat sa string para patigilin ang pag-vibrate nito tapos saka mo ikakalabit ang kuko. Napakabilis na proseso ito at nagiging reflex na lang ito paglaon. Madalas ay iniiba ang angulo ng kuko bago ...

Isa sa mga paboritong topics sa gitara ay ang string squeak o langitngit. Ano nga ba ito? Ang squeak ay naririnig kapag lumilipat ng position/fret ang daliri ng hindi ito inaangat sa string – usually sa bass strings.   Iba-iba ang opinion ng mga tao tungkol dito. Merong nagsasabing magandang marinig ang mga squeaks kasi natural ang dating at sigurado kang tao nga ang tumutugtog. Merong naaasiwa tuwing nakakarinig ng squeaks kasi hindi raw professional ang dating. Sa tingin ko ay merong middleground sa mga magkasalungat na opinions na ito. Hindi   matatanggal ng lubos ang ingay sa strings pero puwedeng i-manage ito para kaunti lang ang squeaks habang tumutugtog. Kadalasan ang gitarista mismo ay hindi niya napapansin na may squeaks ang pagtugtog niya. Dala ito ng pag-focus niya sa mga notes na tinutugtog niya at hindi na niya namamalayan ang ibang ingay sa paligid – kasama na ang ingay ng strings. Paano nga ba ma-minimize ang string squeaks? Una sa lah...

Natatandaan ko yung mga dinadalang loose blackboards ni Ms. Lara sa mga classrooms namin nung 6 th Grade kami sa PCC. Nakalista dito ang mga topics sa Science na kokopyahin namin sa notebook at kakabisaduhin. Makaka-asa kaming merong oral exam sa next session at pag hindi ka nakasagot ay “remain standing” ka. Siyempre sa sobrang takot at muntik nang maihi sa salawal, madalas hindi namin masagot ang mga tanong, so maraming beses na standing-room-only ang classroom namin. Meron din palang magandang naidulot ang training na ito kahit papaano. Hindi man kami gumaling sa Science, nahasa naman ang utak namin sa pagkakabisa. Sa pagbabasa ko ng mga guitar pieces, merong mga pagkakataong kinakabisado ko ang piyesa dahil sa: Masyadong mahaba o maraming pages ang piyesa – mahirap maglipat ng pahina Maganda at gusto kong matugtog kahit anong oras at kahit walang piyesa Marami nang naisulat tungkol sa “memorization techniques”. Ilan diyan ay    ...

“Aba, bakit naman hindi? Mukhang napakadali lang tugtugin ng piyesa base sa napanood ko sa concert.” Pero mga ilang araw matapos pagtangkaan ang piyesa, eto naman ang sinasabi sa sarili: “Bakit kaya sangdamukal na ang binili kong libro at sheet music pero wala pa rin akong matugtog? Bakit hindi ako gumagaling?” Karamihan sa mga nakikilala ko ay “forever beginner”. Maraming dahilan diyan at isa dito ay ang tinatawag kong “takaw tingin”. Porke kaya ni Pedro na tugtugin ang isang mahirap na piyesa, hindi ibig sabihin kaya rin ni Juan. Dapat alam ni Juan ang limits ng kanyang skills. Mga ilang halimbawa:  - Kung kahapon ka lang unang nakahawak ng gitara, huwag kang magtangkang tumugtog ng Leyenda (Asturias).  - Kung halos natutugtog mo pa lang ang simplified version ng Lulay, kalimutan mo muna ang Fantasy Variations on Sarung Banggi.  - Kung madali para sa iyo ang mga mahihirap na piyesa ni Roland Dyens, siguro magaling ka na nga. Get the point...